گفتم :جواب واضح است حب الدنیا راس کل خطیئه   پرسید: اما چرا سوگواریم سالها از آن خسران می گذرد؟ پاسخ دادم زیرا این عطیه الهی که خدابرای بشر فرستاد راقدرنشناختیم وچون قوم صالح و... معجزه الهی را به قربانگاه بردیم. سخنم را قطع کرد وبا تعجب پرسید مگر ما ؟ گفتم همه انسانها باید برخسران انسان آن دوران اشک ندامت بریزند تا شاید کمی آن زخم کهنه التیام یابد. مواظب باشیم اگر مانیز کفران نعمت کنیم آیندگان براین ناسپاسی باید بردرگاه الهی طلب مغفرت کنند. مراقب باشیم عدالت را به مذبح نسپاریم .این غفلت همیشگی انسان است.