شعر پیشرفت زبانی کودک را موجب می شود وگنجینه ی واژگانش را وسعت می بخشد. «با من حرف بزن!» و « با من بازی کن!» دو خواسته ی کودک از والدین است. او دوست دارد سرگرم باشد و لذت ببرد به عبارت دیگر او می خواهد ارتباط برقرار کند. شعر کودک می تواند این نیاز را برآورده کند. کودک با از بر کردن و تکرار شعر ها به توانایی گوش دادن و مهارت کشف و درک، دست می یابد. اما این مسئله به هیچ وجه نباید بصورت تکلیفی برای کودک در آید و شکل اجبار بخود بگیرد. بلکه بر عکس باید بر روش های بازی مدار و آسان به کودک  شادی بخشد و در عین حال روح شعر را بیاموزد. شعر کودک ارزش تعلیمی بالایی دارد. در شعر  تجربیات بازتاب می یابند و مخاطب را به تعمق و اندیشه وا می دارند. آنچه شناخته شده است، دوباره شناسانده می شود و کودک با اشتیاق بیشتری به تجربیات تازه تر دست می یابد.

کودکان بطور طبیعی کنجکاو و جستجو گرند. مشتاق دانستن و علاقمند به یادگیری. با کمک شعر می توان به این نیاز کودکان پاسخ داد و این حس را در او تقویت کرد. در انتخاب شعر برای کودکان حق انتخاب زیادی وجود دارد و این مسئله تصمیم گیری برای انتخاب شعر را دشوار می سازد. هر کودک با کودک دیگر فرق می کند و ذائقه ی متفاوتی دارد. از آن جا یی که هر کس کودک خود را بهتر از دیگران می شناسد باید بنا به احساس و شناخت خود عمل کند .